تصور کنید یک بلوک فلزی سخت که با دست های رباتیک به دقت به قطعات پیچیده ای شکل داده می شود.هرکدام نقش محوري در توليد دارند، اما چطور می توان تصمیم گرفت که از کدام استفاده کنیم؟
چرخش شامل قرار دادن قطعه کار بر روی یک اسپندل چرخش است در حالی که یک ابزار برش در امتداد یک مسیر برنامه ریزی شده حرکت می کند و به تدریج مواد را برای رسیدن به شکل مورد نظر از بین می برد.این فرآیند در ساخت قطعات سیلندری یا چرخش متماثل مانند شاخه ها برجسته است.، آستین ها یا قطعات رشته دار با دقت بالا، پایان سطح برتر و بهره وری.
مزایای اصلی چرخش شامل دقت تکرار و زمان چرخه سریعتر برای هندسه های گرد، کاهش هزینه های واحد در دسته های بزرگ است.
در مقابل، فریز کردن قطعه کار را ثابت می کند در حالی که یک برشگر چرخشی چند محوری مواد را قطع می کند. توانایی ابزار برای حرکت در امتداد محورهای متعدد اجازه می دهد تا ویژگی های پیچیده مانند هواپیماها،خطوطدر حالی که کمی آهسته تر از چرخش است، سازگاری آسیاب در تولید قطعات نامتقارن مانند قالب ها، دنده ها یا نمونه های اولیه سفارشی درخشان است.
انتخاب بستگی به الزامات طراحی دارد:
- چرخشایده آل برای قطعات متماثل چرخش است که نیاز به خروجی بالا دارند.
- آسیابمتناسب با هندسه های نامنظم یا قطعات چند ویژگی که نیاز به انعطاف پذیری فضایی دارند.
رویکردهای ترکیبی اغلب هر دو روش را ترکیب می کنند و از نقاط قوت مکمل آنها برای بهینه سازی کیفیت و کارایی استفاده می کنند.
انتخاب استراتژیک فرآیند نه تنها بهره وری را افزایش می دهد بلکه یکپارچگی ابعادی را نیز تضمین می کند و در نهایت ضایعات و هزینه ها را به حداقل می رساند.ازدواج بینایی فنی و دقت روش شناسی حداکثر ارزش را باز می کند.